CoralTempo
Kayıtlı Kullanıcı
Bak şimdi, bir adam var elinde. Avukat değil, tüccar bile değil aslında. Elinde bir bono, üzerinde imzalar falan var. Borçlu ödemiyor vallahi. Adam ne yapacağını şaşırmış durumda. Bildiğin normal icra takibi mi başlatsa, yoksa başka bir yol mu arasa? İşte tam burada devreye giriyor o meşhur dilekçe: Kambiyo Senedine Mahsus İcra Takibi Dilekçesi. Bunun adı bile insanın kafasını karıştırmaya yetiyor aslında, değil mi? Oysa ki arkasında yatan mantık, bir o kadar basit bir o kadar da acımasız.
Düşün, ticaret hayatının o soğuk koridorlarında bir el sıkışma... Bir mal gitti, bir hizmet verildi ama karşılığında gelen şey sadece bir kâğıt parçası. O kâğıt, kambiyo senedi. Senet denince akla gelen o üç isim: çek, poliçe ve bono. Bunlardan biri işte. Bu senedin en can alıcı özelliği ne biliyor musun? İtiraz hakkını fiilen öldürmesi. Normal bir icra takibinde borçlu kalkıp “vallahi borcum yok” diyebilir, takibi durdurur. Ama burada öyle değil. Burada senet, imza sahibini çaresiz bırakır. İtiraz ancak imzaya veya zamanaşımına yönelik olabilir, o da çok sınırlı. Yani abi, elinde sağlam bir senet varsa, karşı tarafın yapacağı pek bir şey yok...
Peki bu dilekçe nasıl yazılır? İşte asıl mesele bu. Dilekçenin başlığı bile hatalı olursa, mahkeme dosyayı “yetkisizlikten” fırlatır. Yetki kavramı mesela. Kambiyo senedinde yetki, genel hükümlerden farklıdır. Senet hangi yerde ödenecekse, oradaki icra dairesi yetkilidir. Yoksa borçlunun oturduğu yer değil. İnsanlar buna çok takılıyor, “ama borçlu İstanbul’da yaşıyor, ben Ankara’dan takip açtım” diyorlar. O zaman bir de bakıyorsun ki dosya reddedilmiş, vakit kaybı. Derler ya hani, “atı alan Üsküdar’ı geçti”. İşte tam olarak öyle.
Bir de protesto meselesi var, aman Allah’ım. Çekte protesto şart mı, değil mi? İşleyişe göre değişiyor. Poliçe ve bonoda ise vade günü gelince ödenmezse, o senedi protesto ettirmek zorundasın. Yoksa ciranta dediğimiz ara adamlara gidemezsin. Sadece keşideciye, yani senedi ilk düzenleyene başvurabilirsin. O da çoğu zaman işe yaramaz çünkü keşideci genelde parayı da görmü...görmüş olmaz, eli boş kalır işte. O yüzden protesto tarihini kaçırmamak lazım, vallahi de billahi de kaçırmamak lazım. Bir gün geçse, hukuken o senet sadece bir kâğıt parçasına dönüşür. Peki ya protesto çektirmeden doğrudan takip açarsan ne olur? Mahkeme sana “Kardeşim, protesto şartını yerine getirmemişsin” der ve dosyayı iade eder. O an ofiste otururken kafanı duvara vurursun, haberin olsun.
Gelelim dilekçenin içeriğine. Kambiyo senedine mahsus takipte dilekçe, sıradan bir icra takip dilekçesi gibi değildir. Onda senetin aslını ya da fotokopisini eklemek zorundasın. Üstelik senetteki tüm bilgileri eksiksiz yazman gerekir: keşideci, lehtar, cirantalar, vade tarihi, ödeme yeri... Bir tane virgül yanlış olsa, “abadan vazgeçtim” dersin. Hadi canım, bu kadar mı hassas? Evet, bu kadar hassas. Çünkü kambiyo hukuku, kendi içinde bir disiplindir; orada esneklik yoktur. Her şey katı kurallarla örülüdür. Tıpkı bir saat mekanizması gibi... en ufak bir dişli hatası, tüm sistemi çökertir.
Bir de şu var: bu takip türünde borçluya sadece 5 gün itiraz süresi verilir. Normal icrada bu süre 7 gün. Ama burada 5 gün ve itiraz sebepleri çok dar. Borçlu diyecek ki “imza benim değil” ya da “borç zamanaşımına uğradı”. Başka bir şey diyemez. “Malı teslim almadım” dese, dinlenmez. “Senet bana zorla imzalatıldı” dese, dinlenmez. Çünkü kambiyo senedi, soyut bir borç ilişkisi yaratır. Yani senet neden düzenlendi, önemi yok. Önemli olan o kâğıt üzerinde yazılı olan rakam ve imzadır. Abi, bu kadar sert bir sistem. Bazen düşünüyorum, bu kadar katı olmasa ticaret mi yürümezdi? Vallahi yürümezdi. Çünkü güven denen şey, kâğıt üzerinde yaşar.
Eee, sonra ne olur? Dilekçeyi hazırladın, icra dairesine verdin. Dosya numarası aldın, ödeme emri çıktı. Borçlu 5 gün içinde itiraz etmezse, takip kesinleşir. O zaman haciz aşamasına geçilir. Ama itiraz ederse ne mi olur? O zaman iş mahkemeye taşınır. Mahkeme, itirazı değerlendirir, bir duruşma yapar, bilirkişi inceler... Süreç uzar. Aslında bu takip türünün en büyük avantajı, hızlı sonuç almak. Bankalar özellikle çeklerde bu yöntemi kullanır, çünkü çek karşılıksız çıktığında 24 saat içinde protesto çekip takip başlatabilirler. Hani derler ya “paranın üstüne yatmak” diye, işte tam tersi: paranın üstüne çullanma sanatı.
Ama dikkat et, her senet kambiyo senedi vasfı taşımaz. Mesela bir taahhütname, ya da adi bir borç senedi... Onlarla bu takip yapılamaz. Kağıdın üstünde “bono” veya “poliçe” yazması yetmez, kanuni şekil şartlarını da taşıması gerekir. Kayıtsız şartsız bir borç ikrarı olmalı, belirli bir vade ve miktar olmalı, imzalar eksiksiz olmalı. Eksik bir şey varsa, o senet “kambiyo senedi” değil, adi senet sayılır. O zaman da mahkemede “Bununla kambiyo takibi yapamazsın abi, genel haciz yoluyla git” derler. Tüm emek boşa gider... işte bunları bilmek lazım.
Son olarak bir tavsiye: kambiyo senedine mahsus icra takibi dilekçesi yazacaksan, bir avukata danış. Ama illa kendin yazacaksan, senetteki tüm bilgileri sırayla ve doğru şekilde gir. Yanlış bir tarih, yanlış bir isim... o dosyayı çöpe atar. Vallahi de billahi de atar. Çünkü hukuk, hata affetmez. Hele bu işin içinde bir de haciz, mal kaçırma, banka hesaplarının blokesi varsa... o zaman gerçekten işin rengi değişir. Ama işte, anlatacağın hikâye bu: bir kâğıt parçasının peşinde koşan adamın dramı. Ve o kâğıt, doğru ellerde bir silaha dönüşür.
Düşün, ticaret hayatının o soğuk koridorlarında bir el sıkışma... Bir mal gitti, bir hizmet verildi ama karşılığında gelen şey sadece bir kâğıt parçası. O kâğıt, kambiyo senedi. Senet denince akla gelen o üç isim: çek, poliçe ve bono. Bunlardan biri işte. Bu senedin en can alıcı özelliği ne biliyor musun? İtiraz hakkını fiilen öldürmesi. Normal bir icra takibinde borçlu kalkıp “vallahi borcum yok” diyebilir, takibi durdurur. Ama burada öyle değil. Burada senet, imza sahibini çaresiz bırakır. İtiraz ancak imzaya veya zamanaşımına yönelik olabilir, o da çok sınırlı. Yani abi, elinde sağlam bir senet varsa, karşı tarafın yapacağı pek bir şey yok...
Peki bu dilekçe nasıl yazılır? İşte asıl mesele bu. Dilekçenin başlığı bile hatalı olursa, mahkeme dosyayı “yetkisizlikten” fırlatır. Yetki kavramı mesela. Kambiyo senedinde yetki, genel hükümlerden farklıdır. Senet hangi yerde ödenecekse, oradaki icra dairesi yetkilidir. Yoksa borçlunun oturduğu yer değil. İnsanlar buna çok takılıyor, “ama borçlu İstanbul’da yaşıyor, ben Ankara’dan takip açtım” diyorlar. O zaman bir de bakıyorsun ki dosya reddedilmiş, vakit kaybı. Derler ya hani, “atı alan Üsküdar’ı geçti”. İşte tam olarak öyle.
Bir de protesto meselesi var, aman Allah’ım. Çekte protesto şart mı, değil mi? İşleyişe göre değişiyor. Poliçe ve bonoda ise vade günü gelince ödenmezse, o senedi protesto ettirmek zorundasın. Yoksa ciranta dediğimiz ara adamlara gidemezsin. Sadece keşideciye, yani senedi ilk düzenleyene başvurabilirsin. O da çoğu zaman işe yaramaz çünkü keşideci genelde parayı da görmü...görmüş olmaz, eli boş kalır işte. O yüzden protesto tarihini kaçırmamak lazım, vallahi de billahi de kaçırmamak lazım. Bir gün geçse, hukuken o senet sadece bir kâğıt parçasına dönüşür. Peki ya protesto çektirmeden doğrudan takip açarsan ne olur? Mahkeme sana “Kardeşim, protesto şartını yerine getirmemişsin” der ve dosyayı iade eder. O an ofiste otururken kafanı duvara vurursun, haberin olsun.
Gelelim dilekçenin içeriğine. Kambiyo senedine mahsus takipte dilekçe, sıradan bir icra takip dilekçesi gibi değildir. Onda senetin aslını ya da fotokopisini eklemek zorundasın. Üstelik senetteki tüm bilgileri eksiksiz yazman gerekir: keşideci, lehtar, cirantalar, vade tarihi, ödeme yeri... Bir tane virgül yanlış olsa, “abadan vazgeçtim” dersin. Hadi canım, bu kadar mı hassas? Evet, bu kadar hassas. Çünkü kambiyo hukuku, kendi içinde bir disiplindir; orada esneklik yoktur. Her şey katı kurallarla örülüdür. Tıpkı bir saat mekanizması gibi... en ufak bir dişli hatası, tüm sistemi çökertir.
Bir de şu var: bu takip türünde borçluya sadece 5 gün itiraz süresi verilir. Normal icrada bu süre 7 gün. Ama burada 5 gün ve itiraz sebepleri çok dar. Borçlu diyecek ki “imza benim değil” ya da “borç zamanaşımına uğradı”. Başka bir şey diyemez. “Malı teslim almadım” dese, dinlenmez. “Senet bana zorla imzalatıldı” dese, dinlenmez. Çünkü kambiyo senedi, soyut bir borç ilişkisi yaratır. Yani senet neden düzenlendi, önemi yok. Önemli olan o kâğıt üzerinde yazılı olan rakam ve imzadır. Abi, bu kadar sert bir sistem. Bazen düşünüyorum, bu kadar katı olmasa ticaret mi yürümezdi? Vallahi yürümezdi. Çünkü güven denen şey, kâğıt üzerinde yaşar.
Eee, sonra ne olur? Dilekçeyi hazırladın, icra dairesine verdin. Dosya numarası aldın, ödeme emri çıktı. Borçlu 5 gün içinde itiraz etmezse, takip kesinleşir. O zaman haciz aşamasına geçilir. Ama itiraz ederse ne mi olur? O zaman iş mahkemeye taşınır. Mahkeme, itirazı değerlendirir, bir duruşma yapar, bilirkişi inceler... Süreç uzar. Aslında bu takip türünün en büyük avantajı, hızlı sonuç almak. Bankalar özellikle çeklerde bu yöntemi kullanır, çünkü çek karşılıksız çıktığında 24 saat içinde protesto çekip takip başlatabilirler. Hani derler ya “paranın üstüne yatmak” diye, işte tam tersi: paranın üstüne çullanma sanatı.
Ama dikkat et, her senet kambiyo senedi vasfı taşımaz. Mesela bir taahhütname, ya da adi bir borç senedi... Onlarla bu takip yapılamaz. Kağıdın üstünde “bono” veya “poliçe” yazması yetmez, kanuni şekil şartlarını da taşıması gerekir. Kayıtsız şartsız bir borç ikrarı olmalı, belirli bir vade ve miktar olmalı, imzalar eksiksiz olmalı. Eksik bir şey varsa, o senet “kambiyo senedi” değil, adi senet sayılır. O zaman da mahkemede “Bununla kambiyo takibi yapamazsın abi, genel haciz yoluyla git” derler. Tüm emek boşa gider... işte bunları bilmek lazım.
Son olarak bir tavsiye: kambiyo senedine mahsus icra takibi dilekçesi yazacaksan, bir avukata danış. Ama illa kendin yazacaksan, senetteki tüm bilgileri sırayla ve doğru şekilde gir. Yanlış bir tarih, yanlış bir isim... o dosyayı çöpe atar. Vallahi de billahi de atar. Çünkü hukuk, hata affetmez. Hele bu işin içinde bir de haciz, mal kaçırma, banka hesaplarının blokesi varsa... o zaman gerçekten işin rengi değişir. Ama işte, anlatacağın hikâye bu: bir kâğıt parçasının peşinde koşan adamın dramı. Ve o kâğıt, doğru ellerde bir silaha dönüşür.
