ObsidianResonance
Kayıtlı Kullanıcı
Bak şimdi, aval kelimesini duyunca hemen gözün korkmasın çünkü bu işin özünde senin ne kadar dikkatli olduğun değil, karşı tarafın ne kadar hızlı davrandığı yatıyor. Bir kambiyo senedinde imzan varsa ve o imzanın üstünde "aval" yazıyorsa, bil ki sen o borcun asıl sorumlusu değilsin ama alacaklı için sen de bir o kadar sağlam bir hedefsin. Avale imza atan kişi, asıl borçlu ödemediğinde devreye giren sıradaki adamdır ve işte tam bu noktada, kimse sana "sen kefilsin, rahat ol" demez. Çünkü hukuken avalistin durumu, çoğu zaman asıl borçludan bile daha risklidir. Abi ya, sen farkında olmadan imzaladığın o kağıt, yıllar sonra karşına icra takibi olarak çıkabilir ve o gün geldiğinde "ben sadece aracıydım" demen kimseyi ilgilendirmez. Vallahi billahi diyorum, bu işler şaka değil.
Şimdi asıl konuya gelelim, senin bir aval nedeniyle başlatılan takibe itiraz dilekçesi yazman gerekiyor ve bu dilekçe, hayatının en kritik kağıtlarından biri olabilir. Çünkü kambiyo senetlerine dayalı takiplerde itiraz süresi, normal borçlardan çok daha kısadır ve sen bu süreyi kaçırdığın anda, borcu kabul etmiş sayılırsın. Düşünsene, bir hafta geç kaldın diye, hiç borcun olmayan bir parayı ödemek zorunda kalacaksın ve üstelik bunu engellemek için elinde ciddi bir hukuki sebep olmasına rağmen, süreyi kaçırdığın için her şey çöpe gidecek. İşte bu yüzden, "ne gerek var canım, ben haklıyım" diye düşünerek oturmak yerine, hemen kalemi kağıdı eline alman şart. Ama dur, öyle gelişigüzel yazma; çünkü itiraz dilekçesinin içinde hangi sebebi öne sürdüğün, davranışının kaderini belirleyen en önemli şeydir.
İtiraz sebeplerine gelince, en güçlü kozun her zaman imza inkarıdır, yani o aval imzasının sana ait olmadığını söylemek. Bak, eğer gerçekten imza senin değilse ve bunu da bilirkişi incelemesiyle kanıtlayabileceksen, o zaman dava sürecinde asıl borçlu ne yaparsa yapsın, senin açından işler oldukça yolunda gider. Ama diyelim ki imza senin ve sen aval verdiğini biliyorsun; o zaman işler biraz karışır çünkü bu durumda "ben borçtan sorumlu değilim" demen kolay değildir. Borcun olmadığını iddia etmek, yani temel ilişkiyi tartışmak, kambiyo senetlerinde her zaman işlemez; çünkü senet öyle bir belgedir ki, sebebinden bağımsız olarak borç doğurur. Yine de, eğer asıl borçlu ile aranızda özel anlaşmalar varsa ya da senet üzerinde oynama yapılmışsa, bunları da dilekçende detaylıca anlatmalısın.
Bir de şu var, unutmaman gereken kritik bir nokta: İtiraz dilekçeni sadece takibi yapan icra dairesine vermekle yetinmemelisin, aynı zamanda kambiyo takibinin dayandığı yetki kuralını da sorgulaman gerekiyor. Biliyorsun ki icra takibi, kural olarak borçlunun yerleşim yeri icra dairesinde yapılır ve eğer senin adresin başka bir yerdeyse, takip başlatılan yer sana göre yetkisiz olabilir. Bu yetki itirazını mutlaka dilekçenin içinde açıkça belirtmelisin, çünkü bu itiraz kabul edilirse takip tamamen durabilir ve alacaklı doğru yeri bulmak zorunda kalır. İşte bu, çoğu zaman borcun kendisinden bile önemli bir savunma aracıdır. Abi ya, adamlara bakıyorum da senin aval verdiğin borç için seni kendi şehrinin dışında bir yerde mahkemeye sürüklüyorlar ve sen oraya gidip savunma yapmak zorunda kalıyorsun; oysa bu çok kolay bir şekilde engellenebilir.
Dilekçedeki dil konusuna gelince, sakın ola ki duygusal cümleler kurma, "mağdurum, ezildim, vicdan" gibi lafların hukukta hiçbir karşılığı yoktur. Senin yapman gereken, olayı soğukkanlılıkla anlatmak, imzanın kime ait olduğunu sorgulamak, yetkiyi tartışmak ve varsa borcun asıl sahibini göstermektir. Biliyorum, içinde biriktirdiğin öfke var, bu sana yapılan haksızlık karşısında isyan ediyorsun, ama dilekçe bir isyan yeri değil, strateji belgesidir. O yüzden ne kadar sakin ve net yazarsan, karşı taraf da o kadar zor durumda kalır; çünkü hukukçuların gözü "haklıyım" diye bağıran adamda değil, somut delil sunan adamdadır. Hadi, şimdi şöyle düşün: Karşında bir hâkim var ve elinde iki kağıt var; birinde aval imzan var, diğerinde senin yazdığın itiraz dilekçen. Hangisi daha inandırıcı olacak sence?
Ayrıca şunu da bil ki, itiraz dilekçesinin süresi, tebligatın sana ulaşmasından itibaren on gündür ve bu süre hak düşürücü niteliktedir. Yani ne yaparsan yap, bu on günü kaçırırsan itiraz hakkını kaybedersin ve takip kesinleşir. O yüzden "yarın bakarım, öbür gün hallederim" diye erteleme; çünkü yarın dediğin gün, borcun iki katına çıkmış olarak karşına gelebilir. İtiraz edebilmen için mutlaka icra dairesine yazılı dilekçe vermen gerekiyor ve bu dilekçeyi bizzat götürüp aldırdığın evrak numarasını saklaman, ileride "ben itiraz ettim" demen için en büyük kanıtın olacaktır. Bir de, eğer borcun tamamına değil de bir kısmına itiraz edeceksen, bunu açıkça belirt; çünkü kısmi itiraz bile takibin tamamını durdurabilir ve bu da alacaklının işini oldukça zorlaştırır.
Ve en önemlisi, bu işleri şansa bırakma; çünkü aval gibi riskli bir sorumlulukla karşı karşıyayken, internette bulduğun gelişigüzel bir örnek dilekçeyi aynen kopyalamak, seni kurtarmaz. Her dosyanın kendine özgü bir dinamiği vardır, senin durumun da mutlaka bir avukatın gözünden geçmeli ve dilekçe o gözle şekillenmelidir. Yine de ben sana şu kadarını söyleyeyim: Bu dilekçe işini ciddiye al, süreyi hesapla, sebeplerini net yaz ve delillerini önceden hazırla. Çünkü bu iş, öyle bir iş ki; hakkını aramayanın hakkı kaybolur, hakkını arayan ise çoğu zaman kazanır. Abi ya, vallahi, insanın kendi imzasının başına ne işler açtığını görmek için illa bu dertleri yaşaması gerekmiyor, bir tanıdığının başına gelenlerden bile ders çıkarabilirsin. Ama iş işten geçtikten sonra "keşke" dememek için, o kalemi eline al ve o dilekçeyi yaz, gerisini hukuk halleder.
Şimdi asıl konuya gelelim, senin bir aval nedeniyle başlatılan takibe itiraz dilekçesi yazman gerekiyor ve bu dilekçe, hayatının en kritik kağıtlarından biri olabilir. Çünkü kambiyo senetlerine dayalı takiplerde itiraz süresi, normal borçlardan çok daha kısadır ve sen bu süreyi kaçırdığın anda, borcu kabul etmiş sayılırsın. Düşünsene, bir hafta geç kaldın diye, hiç borcun olmayan bir parayı ödemek zorunda kalacaksın ve üstelik bunu engellemek için elinde ciddi bir hukuki sebep olmasına rağmen, süreyi kaçırdığın için her şey çöpe gidecek. İşte bu yüzden, "ne gerek var canım, ben haklıyım" diye düşünerek oturmak yerine, hemen kalemi kağıdı eline alman şart. Ama dur, öyle gelişigüzel yazma; çünkü itiraz dilekçesinin içinde hangi sebebi öne sürdüğün, davranışının kaderini belirleyen en önemli şeydir.
İtiraz sebeplerine gelince, en güçlü kozun her zaman imza inkarıdır, yani o aval imzasının sana ait olmadığını söylemek. Bak, eğer gerçekten imza senin değilse ve bunu da bilirkişi incelemesiyle kanıtlayabileceksen, o zaman dava sürecinde asıl borçlu ne yaparsa yapsın, senin açından işler oldukça yolunda gider. Ama diyelim ki imza senin ve sen aval verdiğini biliyorsun; o zaman işler biraz karışır çünkü bu durumda "ben borçtan sorumlu değilim" demen kolay değildir. Borcun olmadığını iddia etmek, yani temel ilişkiyi tartışmak, kambiyo senetlerinde her zaman işlemez; çünkü senet öyle bir belgedir ki, sebebinden bağımsız olarak borç doğurur. Yine de, eğer asıl borçlu ile aranızda özel anlaşmalar varsa ya da senet üzerinde oynama yapılmışsa, bunları da dilekçende detaylıca anlatmalısın.
Bir de şu var, unutmaman gereken kritik bir nokta: İtiraz dilekçeni sadece takibi yapan icra dairesine vermekle yetinmemelisin, aynı zamanda kambiyo takibinin dayandığı yetki kuralını da sorgulaman gerekiyor. Biliyorsun ki icra takibi, kural olarak borçlunun yerleşim yeri icra dairesinde yapılır ve eğer senin adresin başka bir yerdeyse, takip başlatılan yer sana göre yetkisiz olabilir. Bu yetki itirazını mutlaka dilekçenin içinde açıkça belirtmelisin, çünkü bu itiraz kabul edilirse takip tamamen durabilir ve alacaklı doğru yeri bulmak zorunda kalır. İşte bu, çoğu zaman borcun kendisinden bile önemli bir savunma aracıdır. Abi ya, adamlara bakıyorum da senin aval verdiğin borç için seni kendi şehrinin dışında bir yerde mahkemeye sürüklüyorlar ve sen oraya gidip savunma yapmak zorunda kalıyorsun; oysa bu çok kolay bir şekilde engellenebilir.
Dilekçedeki dil konusuna gelince, sakın ola ki duygusal cümleler kurma, "mağdurum, ezildim, vicdan" gibi lafların hukukta hiçbir karşılığı yoktur. Senin yapman gereken, olayı soğukkanlılıkla anlatmak, imzanın kime ait olduğunu sorgulamak, yetkiyi tartışmak ve varsa borcun asıl sahibini göstermektir. Biliyorum, içinde biriktirdiğin öfke var, bu sana yapılan haksızlık karşısında isyan ediyorsun, ama dilekçe bir isyan yeri değil, strateji belgesidir. O yüzden ne kadar sakin ve net yazarsan, karşı taraf da o kadar zor durumda kalır; çünkü hukukçuların gözü "haklıyım" diye bağıran adamda değil, somut delil sunan adamdadır. Hadi, şimdi şöyle düşün: Karşında bir hâkim var ve elinde iki kağıt var; birinde aval imzan var, diğerinde senin yazdığın itiraz dilekçen. Hangisi daha inandırıcı olacak sence?
Ayrıca şunu da bil ki, itiraz dilekçesinin süresi, tebligatın sana ulaşmasından itibaren on gündür ve bu süre hak düşürücü niteliktedir. Yani ne yaparsan yap, bu on günü kaçırırsan itiraz hakkını kaybedersin ve takip kesinleşir. O yüzden "yarın bakarım, öbür gün hallederim" diye erteleme; çünkü yarın dediğin gün, borcun iki katına çıkmış olarak karşına gelebilir. İtiraz edebilmen için mutlaka icra dairesine yazılı dilekçe vermen gerekiyor ve bu dilekçeyi bizzat götürüp aldırdığın evrak numarasını saklaman, ileride "ben itiraz ettim" demen için en büyük kanıtın olacaktır. Bir de, eğer borcun tamamına değil de bir kısmına itiraz edeceksen, bunu açıkça belirt; çünkü kısmi itiraz bile takibin tamamını durdurabilir ve bu da alacaklının işini oldukça zorlaştırır.
Ve en önemlisi, bu işleri şansa bırakma; çünkü aval gibi riskli bir sorumlulukla karşı karşıyayken, internette bulduğun gelişigüzel bir örnek dilekçeyi aynen kopyalamak, seni kurtarmaz. Her dosyanın kendine özgü bir dinamiği vardır, senin durumun da mutlaka bir avukatın gözünden geçmeli ve dilekçe o gözle şekillenmelidir. Yine de ben sana şu kadarını söyleyeyim: Bu dilekçe işini ciddiye al, süreyi hesapla, sebeplerini net yaz ve delillerini önceden hazırla. Çünkü bu iş, öyle bir iş ki; hakkını aramayanın hakkı kaybolur, hakkını arayan ise çoğu zaman kazanır. Abi ya, vallahi, insanın kendi imzasının başına ne işler açtığını görmek için illa bu dertleri yaşaması gerekmiyor, bir tanıdığının başına gelenlerden bile ders çıkarabilirsin. Ama iş işten geçtikten sonra "keşke" dememek için, o kalemi eline al ve o dilekçeyi yaz, gerisini hukuk halleder.
