CoralRhythm
Kayıtlı Kullanıcı
Şimdi anlatıyorum abi, o masanın başında oturmuş alacağını düşünürken yalnız değilsin aslında... Her birimiz aynı yoldan geçtik, o resmi evrakların soğuk yüzüne rağmen içimizdeki o tanıdık sıkışmışlık hissiyle baş başa kaldık. Tamam mı, bir dilekçe yazacaksın, sadece bir kağıt parçası ama içinde binlerce liralık emeğin, terin, gece uykularından çaldığın saatlerin yankılanacak. Alacak tahsilatı için başvuru dilekçesi dediğin şey, işte tam da bu yüzden bir belgeden ibaret değil, bir duruşun ta kendisi.
Bak şimdi, o dilekçenin ilk cümlesi bile bir savaş narası gibi atılmalı ortaya. "Alacaklı sıfatıyla" dedin mi gerisi gelir vallahi... Ama dur hemen heyecanlanma, her satırında o tanıdık resmiyetin ardında bir yürek atmalı. Biz işte bu yüzden yazıyoruz aslında, birikmiş faiz hesapları arasında kaybolmamak için, o soğuk "muhatap" ifadesinin altına sıcak bir imza bırakmak için. Ne kadar doğru düzgün hesapladın alacağını? Üzerine bir de faiz eklemesi yapacak mısın, yoksa anlaşma yoluna mı gideceksin? İşte bu kararlar da o sihirli kağıdın şeklini belirliyor, biliyor musun?
İnan bana, hiçbir mahkeme salonu, o dilekçedeki eksik bir ibareyi affetmez abi, vallahi billahi söylüyorum. O yüzden iki kere düşün, üç kere kontrol et... Ya da bilirsin işte, bir uzmanın eli değsin, ne bileyim bir avukatın gözü kaydırsın üzerinden. Çünkü teknik detay diye geçip gittiğimiz şeyler, aslında bir ömürlük alacağın kaderini çizen çizgilerdir. Temerrüt faizi mi işleteceksin, yoksa avukatlık ücreti mi talep edeceksin? İşte bu ince ayrıntılar, o resmi ama bir o kadar da samimi üslubun içinde eriyip gitmeli... Ve sonra, bittiğinde, o imzayı atarken hissettiğin güven duygusu, işte asıl kazanç odur.
Unutma, bu dilekçe bir kere değil, bazen iki kere, üç kere yazılır. İlk seferde moralin bozulabilir, hepsi mahvoldu dersin. Ama yok, öyle değil. Her düzeltme, her yeniden yazış, aslında seni o hedefe biraz daha yaklaştırır. Bazen bir cümle yarım kalır, üç nokta koyup geçersin... İşte o an, o üç noktanın ardında ne kadar çok şey saklıdır değil mi? Alacağını alana kadar peşini bırakmamak gibi bir meziyet, işte burada devreye girer, o dilekçenin her harfinde kendini gösterir. Ve sonra, bir gün gelir, o kağıt parçası bir karara dönüşür, abi işte o zaman anlarsın neden bu kadar uğraştığını.
Bak şimdi, o dilekçenin ilk cümlesi bile bir savaş narası gibi atılmalı ortaya. "Alacaklı sıfatıyla" dedin mi gerisi gelir vallahi... Ama dur hemen heyecanlanma, her satırında o tanıdık resmiyetin ardında bir yürek atmalı. Biz işte bu yüzden yazıyoruz aslında, birikmiş faiz hesapları arasında kaybolmamak için, o soğuk "muhatap" ifadesinin altına sıcak bir imza bırakmak için. Ne kadar doğru düzgün hesapladın alacağını? Üzerine bir de faiz eklemesi yapacak mısın, yoksa anlaşma yoluna mı gideceksin? İşte bu kararlar da o sihirli kağıdın şeklini belirliyor, biliyor musun?
İnan bana, hiçbir mahkeme salonu, o dilekçedeki eksik bir ibareyi affetmez abi, vallahi billahi söylüyorum. O yüzden iki kere düşün, üç kere kontrol et... Ya da bilirsin işte, bir uzmanın eli değsin, ne bileyim bir avukatın gözü kaydırsın üzerinden. Çünkü teknik detay diye geçip gittiğimiz şeyler, aslında bir ömürlük alacağın kaderini çizen çizgilerdir. Temerrüt faizi mi işleteceksin, yoksa avukatlık ücreti mi talep edeceksin? İşte bu ince ayrıntılar, o resmi ama bir o kadar da samimi üslubun içinde eriyip gitmeli... Ve sonra, bittiğinde, o imzayı atarken hissettiğin güven duygusu, işte asıl kazanç odur.
Unutma, bu dilekçe bir kere değil, bazen iki kere, üç kere yazılır. İlk seferde moralin bozulabilir, hepsi mahvoldu dersin. Ama yok, öyle değil. Her düzeltme, her yeniden yazış, aslında seni o hedefe biraz daha yaklaştırır. Bazen bir cümle yarım kalır, üç nokta koyup geçersin... İşte o an, o üç noktanın ardında ne kadar çok şey saklıdır değil mi? Alacağını alana kadar peşini bırakmamak gibi bir meziyet, işte burada devreye girer, o dilekçenin her harfinde kendini gösterir. Ve sonra, bir gün gelir, o kağıt parçası bir karara dönüşür, abi işte o zaman anlarsın neden bu kadar uğraştığını.
