CoralRhythm
Kayıtlı Kullanıcı
İcra dosyanız kapınıza dayandı mı? Vallahi hiç hoş bir durum değil, biliyorum. Ama hemen panik yapmayın, çünkü işin içinde bir can simidi var: İcranın geri bırakılması talep dilekçesi. Bu dilekçeyle mahkemeden bir nefeslik zaman isteyebiliyorsunuz aslında. Yani takip duruyor, siz de ne yapacağınızı düşünüyorsunuz… En azından bir süreliğine rahat bir nefes almak mümkün oluyor.
Peki bu nasıl oluyor abi? Diyelim ki bir borç yüzünden icra takibi başlatıldı ve siz bu borca itiraz etmek istiyorsunuz ya da ödeme emrini henüz görmediniz, işte tam o noktada icranın geri bırakılması devreye giriyor. Mahkemeye bir dilekçe veriyorsunuz, diyorsunuz ki "şu sebeplerden ötürü icra işlemleri bir süre dursun". Mahkeme de haklı bulursa takibi durduruyor. Hani derler ya “bir taşla iki kuş” – hem zaman kazanıyorsunuz hem de borcun aslını sorgulama şansınız oluyor.
Bu dilekçeyi yazarken dikkat etmeniz gereken birkaç püf nokta var. Mesela, gerekçeniz ne kadar sağlam olursa mahkeme o kadar ciddiye alıyor. “Abi ben ödemek istemiyorum” gibi bir şey yazarsanız olmaz tabii. Hayır, somut bir itirazınız olmalı: ödeme emrini zamanında almadıysanız, borç miktarı yanlışsa ya da sözleşme geçersizse bunu belirtmelisiniz. Vallahi, bazen insan “bu kadar uğraşmaya değer
mi?” diye düşünüyor ama inanın, doğru bir dilekçeyle işler çok daha hızlı ilerleyebiliyor. Mahkeme size hak verirse icra duruyor, siz de o sürede borcun aslını mahkemede tartışabiliyorsunuz. Yani aslında bir nevi “dur bakalım, acele etme” demek oluyor bu.
Şimdi bu dilekçeyi hazırlarken en can alıcı nokta, dosyaya ekleyeceğiniz belgeler. Abi, avukat değilseniz bile kendi başınıza halledebilirsiniz, yeter ki hangi evrakları koyacağınızı bilin. Mesela ödeme emrinin size usulüne uygun tebliğ edilmediğini iddia ediyorsanız, o tebligat zarfını veya posta kaydını eklemeniz lazım. Ya da borcun zamanaşımına uğradığını söylüyorsanız, o tarihleri gösteren bir hesap dökümü... Vallahi, bazen tek bir kağıt parçası davayı tersine çevirebiliyor.
Bir de şu var: dilekçeyi yazarken çok resmi olmak zorunda değilsiniz. Hani “sayın mahkeme” deyip geçin, ama içinde samimi bir anlatım olsun. Mesela “şu tarihte böyle bir olay oldu” deyin, sonra “işte bu yüzden icranın geri bırakılmasını talep ediyorum” diye bitirin. Yoksa üç sayfa hukuki terim dökmeye gerek yok. Ben size şöyle söyleyeyim: mahkeme hakimleri de insan, anlaşılır bir dille yazılmış dilekçeyi daha ciddiye alıyorlar.
Peki ya sonra? Dilekçeyi verdiniz, mahkeme kabul etti, icra durdu. Şimdi ne olacak? İşte asıl mesele burada başlıyor. O durma süresi içinde ya borcun aslını mahkemede çözeceksiniz ya da bir ödeme planı yapacaksınız. Yoksa durma kalkınca takip kaldığı yerden devam eder, hem de faiziyle birlikte… Aman diyeyim, o süreyi boşa harcamayın. Bir danışman olarak söylüyorum: dilekçeyi yazdıktan sonra bir avukata danışın ya da en azından bir hukuk bürosundan fikir alın. İnternetteki örnek dilekçeler iş görür ama her dosya farklı, unutmayın.
Velhasıl, icranın geri bırakılması talep dilekçesi sandığınız kadar korkutucu değil. Biraz dikkat, biraz da doğru adım... Gerisi geliyor zaten.
Peki bu nasıl oluyor abi? Diyelim ki bir borç yüzünden icra takibi başlatıldı ve siz bu borca itiraz etmek istiyorsunuz ya da ödeme emrini henüz görmediniz, işte tam o noktada icranın geri bırakılması devreye giriyor. Mahkemeye bir dilekçe veriyorsunuz, diyorsunuz ki "şu sebeplerden ötürü icra işlemleri bir süre dursun". Mahkeme de haklı bulursa takibi durduruyor. Hani derler ya “bir taşla iki kuş” – hem zaman kazanıyorsunuz hem de borcun aslını sorgulama şansınız oluyor.
Bu dilekçeyi yazarken dikkat etmeniz gereken birkaç püf nokta var. Mesela, gerekçeniz ne kadar sağlam olursa mahkeme o kadar ciddiye alıyor. “Abi ben ödemek istemiyorum” gibi bir şey yazarsanız olmaz tabii. Hayır, somut bir itirazınız olmalı: ödeme emrini zamanında almadıysanız, borç miktarı yanlışsa ya da sözleşme geçersizse bunu belirtmelisiniz. Vallahi, bazen insan “bu kadar uğraşmaya değer
mi?” diye düşünüyor ama inanın, doğru bir dilekçeyle işler çok daha hızlı ilerleyebiliyor. Mahkeme size hak verirse icra duruyor, siz de o sürede borcun aslını mahkemede tartışabiliyorsunuz. Yani aslında bir nevi “dur bakalım, acele etme” demek oluyor bu.
Şimdi bu dilekçeyi hazırlarken en can alıcı nokta, dosyaya ekleyeceğiniz belgeler. Abi, avukat değilseniz bile kendi başınıza halledebilirsiniz, yeter ki hangi evrakları koyacağınızı bilin. Mesela ödeme emrinin size usulüne uygun tebliğ edilmediğini iddia ediyorsanız, o tebligat zarfını veya posta kaydını eklemeniz lazım. Ya da borcun zamanaşımına uğradığını söylüyorsanız, o tarihleri gösteren bir hesap dökümü... Vallahi, bazen tek bir kağıt parçası davayı tersine çevirebiliyor.
Bir de şu var: dilekçeyi yazarken çok resmi olmak zorunda değilsiniz. Hani “sayın mahkeme” deyip geçin, ama içinde samimi bir anlatım olsun. Mesela “şu tarihte böyle bir olay oldu” deyin, sonra “işte bu yüzden icranın geri bırakılmasını talep ediyorum” diye bitirin. Yoksa üç sayfa hukuki terim dökmeye gerek yok. Ben size şöyle söyleyeyim: mahkeme hakimleri de insan, anlaşılır bir dille yazılmış dilekçeyi daha ciddiye alıyorlar.
Peki ya sonra? Dilekçeyi verdiniz, mahkeme kabul etti, icra durdu. Şimdi ne olacak? İşte asıl mesele burada başlıyor. O durma süresi içinde ya borcun aslını mahkemede çözeceksiniz ya da bir ödeme planı yapacaksınız. Yoksa durma kalkınca takip kaldığı yerden devam eder, hem de faiziyle birlikte… Aman diyeyim, o süreyi boşa harcamayın. Bir danışman olarak söylüyorum: dilekçeyi yazdıktan sonra bir avukata danışın ya da en azından bir hukuk bürosundan fikir alın. İnternetteki örnek dilekçeler iş görür ama her dosya farklı, unutmayın.
Velhasıl, icranın geri bırakılması talep dilekçesi sandığınız kadar korkutucu değil. Biraz dikkat, biraz da doğru adım... Gerisi geliyor zaten.
