CoralTempo
Kayıtlı Kullanıcı
Hadi şu işin en can alıcı noktasından başlayalım: İcra mahkemesine şikâyet dilekçesi dediğin, sıradan bir evrak değildir abi. Vallahi billahi, bu dilekçe senin hukuk sisteminin en derin çatlaklarına el atman demek. Bir elinle borcun aslını sorgularken, diğer elinle icra müdürünün yaptığı saçma sapan işlemi durduruyorsun. Peki bu iş nasıl oluyor? Şöyle: sen bir alacaklısın ya da borçlusun fark etmez, icra takibinde bir süreç yürüyor ve bir anda müdürün yaptığı işlem tamamen kanuna aykırı. Ne yapacaksın? Oturup ağlamak mı? Tabii ki hayır, hemen İcra Mahkemesi’nin kapısını çalacaksın. Ama işte bu kapıyı çalarken elindeki dilekçenin ne kadar keskin olduğu önemli yoksa çaldığın kapı açılmaz bile...
Gelelim asıl meseleye: bu dilekçe aslında bir silahtan farksız. Ama her silah gibi onu kullanmayı bilmek lazım. Mesela şikâyet konusu ne olacak? Sadece icra müdürünün yanlış bir kararı mı, yoksa işlemin tamamen yok hükmünde sayılması mı? İcra Mahkemesi’nin yargı yetkisi sınırlıdır, bunu bilmezsen dilekçen çöpe gider. Hani derler ya “kılıç kalkan olmaz”, işte burada da dilekçe sadece şekil şartlarını taşırsa işe yarar. Özünde bir isyan var aslında: “Ya müdür sen ne yaptın? Bu işlem kanuna aykırı, hemen düzelt!” diye haykırmak. Ama bu haykırışı hukuk diline çevireceksin.
Üç nokta ile bırakmak istediğim bir şey var: bu dilekçeyi yazarken sadece yanlış işlemi anlatmak yetmez. Aynı zamanda o işlemin neden yanlış olduğunu, hangi kanun maddesine dayandığını da göstermelisin. “Abi ben şikâyet ediyorum işte” demekle olmuyor. Mahkeme senden delil ister, gerekçe ister, hatta bazen “Bu itirazın zamanında yapılmış mı?” diye sorar. İcra mahkemesi şikâyet dilekçesinin en kritik noktası süredir. Yedi gün içinde yapman lazım çoğu işlemde, ama bazı hallerde bu süre on beş gün, hatta hiç süre yok... Ne kadar karışık değil mi? İşte bu yüzden her şeyi bilerek yazmak zorundasın.
Bir de şu var: dilekçenin tonu nasıl olmalı? Hiçbir zaman “Sayın Mahkeme, şu nedenle şikâyetçiyim” gibi robotik cümlelerle başlama. Olayı doğrudan anlat, okuyan hemen anlasın. Mesela: “İcra müdürü 15.03.2024 tarihli haciz işleminde yetki aşımı yapmıştır, çünkü...” diye dal. Kısa cümle, net vurgu, sonra birden uzun bir açıklamayla devam et. Beyin okurken sıkılmasın, bir üst paragrafa atlarken “vallahi bu adam ne diyor?” diye düşünsün... İşte tam o anda meseleyi kavrayacak.
Şimdi burada bir itiraf etmeliyim: bu dilekçeyi yazarken bazen en zor kısım, hangi mahkemeye başvurulacağını bilmektir. İcra Mahkemesi, her ilçede var mı sanıyorsun? Yok abi, bazen icra dairesinin bulunduğu yerin mahkemesi yetkili, bazen borçlunun ikametgâhı. Yetki kuralları gerçekten sinir bozucu. Ama ne yapalım, hukuk böyle. Sen yine de en garanti yol olarak icra dairesinin bağlı olduğu yerdeki İcra Mahkemesi’ne git. Üstelik dilekçeni elden verirsen, hemen bir numara alırsın, takip edersin. Ben eski gazeteciyim, bilirim: işin içine resmi evrak girince her şey yavaşlar. O yüzden ne kadar erken davranırsan o kadar iyi.
Bir tavsiye daha: eğer borçluysan ve haksız bir takibe maruz kalmışsan, şikâyet dilekçesiyle birlikte icranın geri bırakılması talebini de ekle. Aksi halde mahkeme karar verene kadar malına haciz gelir, satılır gider... O zaman “Yahu niye eklemedim bu talebi?” diye dövünürsün. Unutma, bu dilekçe bir can simidi. Onun içini doğru doldurmazsan batarsın. Vallahi billahi, bu işin şakası yok.
Son olarak şunu söyleyeyim: hiçbir şeyi olduğu gibi kabul etme. Hukuk mücadelesi dediğin, her satırında inat olan bir metindir. O yüzden bu dilekçeyi yazarken kendini bir avukatın yerine koy, hatta bazen avukattan daha cesur ol. Ne de olsa sen kendi hakkını arıyorsun. Şimdi kalemi eline al ve yaz... ama üç nokta ile bitirme, tamamla işi.
Gelelim asıl meseleye: bu dilekçe aslında bir silahtan farksız. Ama her silah gibi onu kullanmayı bilmek lazım. Mesela şikâyet konusu ne olacak? Sadece icra müdürünün yanlış bir kararı mı, yoksa işlemin tamamen yok hükmünde sayılması mı? İcra Mahkemesi’nin yargı yetkisi sınırlıdır, bunu bilmezsen dilekçen çöpe gider. Hani derler ya “kılıç kalkan olmaz”, işte burada da dilekçe sadece şekil şartlarını taşırsa işe yarar. Özünde bir isyan var aslında: “Ya müdür sen ne yaptın? Bu işlem kanuna aykırı, hemen düzelt!” diye haykırmak. Ama bu haykırışı hukuk diline çevireceksin.
Üç nokta ile bırakmak istediğim bir şey var: bu dilekçeyi yazarken sadece yanlış işlemi anlatmak yetmez. Aynı zamanda o işlemin neden yanlış olduğunu, hangi kanun maddesine dayandığını da göstermelisin. “Abi ben şikâyet ediyorum işte” demekle olmuyor. Mahkeme senden delil ister, gerekçe ister, hatta bazen “Bu itirazın zamanında yapılmış mı?” diye sorar. İcra mahkemesi şikâyet dilekçesinin en kritik noktası süredir. Yedi gün içinde yapman lazım çoğu işlemde, ama bazı hallerde bu süre on beş gün, hatta hiç süre yok... Ne kadar karışık değil mi? İşte bu yüzden her şeyi bilerek yazmak zorundasın.
Bir de şu var: dilekçenin tonu nasıl olmalı? Hiçbir zaman “Sayın Mahkeme, şu nedenle şikâyetçiyim” gibi robotik cümlelerle başlama. Olayı doğrudan anlat, okuyan hemen anlasın. Mesela: “İcra müdürü 15.03.2024 tarihli haciz işleminde yetki aşımı yapmıştır, çünkü...” diye dal. Kısa cümle, net vurgu, sonra birden uzun bir açıklamayla devam et. Beyin okurken sıkılmasın, bir üst paragrafa atlarken “vallahi bu adam ne diyor?” diye düşünsün... İşte tam o anda meseleyi kavrayacak.
Şimdi burada bir itiraf etmeliyim: bu dilekçeyi yazarken bazen en zor kısım, hangi mahkemeye başvurulacağını bilmektir. İcra Mahkemesi, her ilçede var mı sanıyorsun? Yok abi, bazen icra dairesinin bulunduğu yerin mahkemesi yetkili, bazen borçlunun ikametgâhı. Yetki kuralları gerçekten sinir bozucu. Ama ne yapalım, hukuk böyle. Sen yine de en garanti yol olarak icra dairesinin bağlı olduğu yerdeki İcra Mahkemesi’ne git. Üstelik dilekçeni elden verirsen, hemen bir numara alırsın, takip edersin. Ben eski gazeteciyim, bilirim: işin içine resmi evrak girince her şey yavaşlar. O yüzden ne kadar erken davranırsan o kadar iyi.
Bir tavsiye daha: eğer borçluysan ve haksız bir takibe maruz kalmışsan, şikâyet dilekçesiyle birlikte icranın geri bırakılması talebini de ekle. Aksi halde mahkeme karar verene kadar malına haciz gelir, satılır gider... O zaman “Yahu niye eklemedim bu talebi?” diye dövünürsün. Unutma, bu dilekçe bir can simidi. Onun içini doğru doldurmazsan batarsın. Vallahi billahi, bu işin şakası yok.
Son olarak şunu söyleyeyim: hiçbir şeyi olduğu gibi kabul etme. Hukuk mücadelesi dediğin, her satırında inat olan bir metindir. O yüzden bu dilekçeyi yazarken kendini bir avukatın yerine koy, hatta bazen avukattan daha cesur ol. Ne de olsa sen kendi hakkını arıyorsun. Şimdi kalemi eline al ve yaz... ama üç nokta ile bitirme, tamamla işi.
